Karate SO-KYOKUSHIN to Międzynarodowa Organizacja Stylu Kyokushin Karate wywodząca się z samej Japonii.
Prekursorem i założycielem tej organizacji jest Hanshi Daigo Ohishi 9 dan, osobisty uczeń twórcy Kyokushin Karate Masutatsu Oyamy.

Karate jest sztuką walki, a dla wielu ludzi sposobem na pokonywanie słabości i sposobem na życie w wielu pozytywnych aspektach. Celem uprawiania Karate So-Kyokushin jest rozwój poprzez fizyczny i duchowy trening w życiu codziennym. Cel ten jest wspólny także dla Judo, Kendo, Aikido, ceremonii picia herbaty, kaligrafii oraz sztuki układania kwiatów. Prawdą jest również to, że Karate poprzez trening fizyczny i duchowy czyni niemożliwe możliwym, od postawienia pierwszych kroków w Dojo So-Kyokushin. Ciężki trening fizyczny wiąże się również z wymagającym treningiem psychologicznym. Karate jest sposobem na zjednoczenie ciała i ducha, poszerza horyzonty a zarazem dodaje ludzkiemu życiu głębi, tej pochodzącej z dalekiego wschodu.

Nazwa Karate powstała z połączenia dwóch japońskich słów, "Kara" znaczącego pusty i otwarty oraz "Te" – ręka, jest zatem używane do opisania stylu walki bez broni. Jednak Karate nie zawsze zawierało w sobie znaczenie pustych rąk. Powszechnie przyjmuje się, że karate wywodzi się z Indii (525 r.n.e.). Zapoczątkowanie tej sztuki przypisuje się buddyjskiemu mnichowi zwanemu Daruma Taishi, znanego także jako Bohdidharma, który był trzecim dzieckiem króla i wyjątkowo utalentowanym studentem Zen. Daruma studiował techniki ataku zwierząt i insektów, obserwował działanie sił natury. Poprzez połączenie wyników swoich obserwacji ze specjalną techniką oddychania, stworzył podstawy legendarnego systemu walki bez broni oraz wewnętrznej koncentracji. Daruma założył w prowincji Honan w Chinach świątynię Shao-Lin i w tym klasztorze nauczał innych mnichów swojego wyjątkowego stylu walki.

System rozwinięty w świątyni stopniowo rozpowszechniał się w Azji, rozprzestrzeniając się na Okinawę, Koreę i Mongolię. Około 1130 roku, elementy tego systemu zostały włączone do podstawowych dyscyplin wojskowych odizolowanej wówczas geograficznie i kulturowo Japonii. Azjatyckie sztuki walki tradycyjnie były nauczane i doskonalone w tajemnicy, jako że ich praktykowanie było w różnych regionach zakazane. W wyniku tego rozwinęło się wiele regionalnych i rodowych stylów i szkół. Jednym z nich było okinawskie Kempo. Około 1901 roku, Kempo było nauczane na Okinawie. W 1916 r. zostało zaprezentowane w Japonii przez Mistrza Gichina Funakoshiego. Wtedy, już pod nazwą Karate praktyczne zastosowania systemu zostały udoskonalone i połączone z bazującą na Zen japońską filozofią. Popularność Karate jako sztuki walki i sportu szybko rosła w Japonii, przyczyniając się do rozwoju różnych systemów i szkół.

Wtedy właśnie powstała "DROGA POCHODZĄCĄ ZE WSCHODU, DROGA PRAWDY", czyli KYOKUSHIN.

Karate So-Kyokushin jest dyscypliną, w której trenujący mogą znaleźć wskazówki wspomagające ich rozwój duchowy i poznanie samego siebie. Co ważniejsze, jest to również sztuka walki, która obejmuje filozoficzne rozważania o życiu i śmierci, walce i przetrwaniu. Jest to praktyczna forma samoobrony, kładąca nacisk (zwłaszcza w początkowych etapach) na kopnięcia, uderzenia, bloki i ruchy ciała. Jest to intensywna aktywność fizyczna, która bezpośrednio, korzystnie wpływa na kondycję psychiczną i fizyczną.

Ta Międzynarodowa Organizacja IKO World So-Kyokushin działa na kilku kontynentach świata i jest prowadzona przez wielu wybitnych instruktorów, Karateka, choćby przez samego Hanshi Daigo Ohishi.

autor: Krzysztof Kocan

Żadnych Gierek - Tylko Budo Karate. Zapraszamy do współpracy. OSU!!!

DOŁĄCZ

Gallery 01
Gallery 02
Gallery 03
Gallery 04
Gallery 05
Gallery 06
Gallery 07
Gallery 08
Gallery 09
Gallery 10
choose your language